Hang Du Lich

De straten van het Old Quarter in Hanoi zijn vrijwel niet meer dan een aaneenschakeling van ontelbare winkeltjes, afgewisseld met entrees van luxe en minder luxe pijpenla-hotels en toeristenrestaurantjes (de gemiddelde Vietnamees eet z’n Pho namelijk gewoon op straat). Wonen gebeurt vanaf de eerste verdieping (oh nee, vanaf de tweede verdieping. In Vietnam noemen ze de begane grond de eerste verdieping. Dat was vooral wennen in het hotel in Hue dat langs de rivier stond, en waar ze onder de begane grond nóg een verdieping hadden, die steevast Ground Floor werd genoemd) en hoger.

De winkeltjes zijn van het kaliber dat iedereen die ooit een toeristisch gebied heeft bezocht in Zuidoost-Azië kent als z’n broekzak: pijpenlaatjes volgestouwd met spullen waar alleen farangs hun geld aan uit willen geven, zoals de zéér genuine The North Face daypack die ik hier voor 80.000 dong kocht (zo’n 4 USD), en waarvan de rits al na 2 dagen kapot was. Een taxichauffeur wees ons op de kapotte rits, en wij zeiden alleen maar: ‘bought in Hanoi’. Een brede grijns en begrijpende knik was het antwoord.

Maar in Hanoi is iets typisch aan de hand met deze winkeltjes. Op onze eerste wandeling door Hanoi vroegen we ons al af waarom ze in de straat van ons hotel alleen brommerreparatiewinkeltjes hadden, terwijl we die in de rest van het Old Quarter nergens anders zagen.

Toen we vervolgens een straat doorliepen waar ze alleen winkeltjes met verse fruitsapjes hadden, een met alleen speelgoed en vervolgens een met alleen koffers en tassen, begon er iets te dagen. De Lonely Planet bracht definiteve duidelijkheid: dit blijkt een soort erfenis van de ‘olden days’, waarin de gildes zich zó strak per straat organiseerden en vestigden, dan de straten ernaar werden vernoemd. Snedig merkte de LP ook op dat de overeenkomst tussen de straatnaam en het belangrijkste koopwaar in die straat tegenwoordig ver is te zoeken, en dat als dat wel zo zou moeten zijn, het merendeel ervan dan ‘ Hang Du Lich’ oftewel Tourist Street zou moeten heten.

Op zich is deze thematische indeling van straten helemaal niet zo’n slecht idee. Voor ons leverde dat in het ‘Speelgoedkwartier’, ‘Lelijke Juwelenstraat’ en vooral de ‘IJzerbeslagbuurt’, met winkel aan winkel aan winkel met deurklinken, sloten, sleutels (inclusief het inbrekersgereedschap wat in Nederland volgens mij verboden is om zo te verkopen) en scharnieren ook nog best een heel leuk beeld op. Maar toen we ons gisteren blauw hebben gezocht naar het ‘Ductapekwartier’ ten einde onze koffer te repareren, maar dat blijkbaar kilometers is verwijderd van de ‘Schoenenbuurt’ waar ons hotel staat, en wij vooralsnog geen plattegrond gevonden hebben waarin de straten van Hanoi werden aangegeven met hun hoofdkoopwaar, werden de keerzijden van het themaconcept ons ineens veel duidelijker. We moeten in Bangkok maar even langs de Plakbandgigant, dan…


Ons hotel staat duidelijk in de Schoenenbuurt, om de hoek van het Tassenkwartier.

Location:Hanoi – Bangkok

9 gedachten over “Hang Du Lich

  1. Goeiemorgen Patrick,
    Van harte gefeliciteerd met je verjaardag! Jij hebt het misschien al geveerd vanwege het tijdverschil, maar voor de thuisblijvers is het toch écht vandaag jouw dag! Dit wordt/is in elk geval een verjaardag die je de rest van je leven zult herinneren als de verjaardag waarop je ver van huis een heel mooi avontuur beleefde met je hele gezin! Maake r een mooie dag van en ik wens je een avontuurlijk en gelukkig nieuw levensjaar toe!

  2. Hé feestvarken! GEFELICITEERD met je verjaardag! Als we het goed hebben bijgehouden vier je het in de superstad Bangkok! Bijzonder hoor. Enne, daar moet je een lekker taartje kunnen scoren! Alhoewel een Thaise curry ook niet verkeerd is. Of nog beter, beide! Laat je maar lekker verwennen! Als jij een Singha pakt (ja, zo één van een halve liter) dan proosten wij op afstand met je met een Hertog Jan (ook lekker). Dikke feestkussen van de Lantheertjes 🙂 😉 🙂 😉

  3. Ha, die jarige neef: van harte gefeliciteerd en een prachtige dag gewenst – waarschijnlijk in Bangkok. Misschien kan Noëlle & kids zo’n mooie Thaise dans voor je uitvoeren bij ’t ontbijt……. hoop jullie weer ‘ns te ZIEN op ’n foto!
    Ook alvast goede reis naar zuidelijk Thailand! liefs, Yvon

    • Nouououou… Mij zien dansen zou ik eerder als ontmoediging aan iemand opdringen dan dat ik de illusie heb er iemand plezier mee te doen. Dat geldt zeker voor een dans die normaalgesproken door zeer frele en elegante Aziatische dames wordt uitgevoord – kwaliteiten die je zo’n beetje als laatste met mijn persoontje associeert. Overigens moeten Kim en Matthijs wel steeds erg hard lachen van mijn uitvoering van de Lord of the Dance, telkens als die langskomt op de iPod.

      Bij Patricks verjaardag heb ik wegens volstrekt gebrek aan prive-shopping opportunities volstaan met een smerige Vietamese wijn en een sleutelhanger van Vietnamese dong. Tja, hij kon verder niets bedenken, en op het vliegveld van Hanoi was de keus niet zo groot…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *