Verveling

Nee, verveling kenden de kinderen niet de afgelopen twaalf weken. Je zou denken dat het een hele toer was om ze beiden bezig te houden, maar dat viel reuze mee. Wat deden we dan met ze?

Tijdens het reizen waren ze meestal poeslief. Slapen, af en toe spelen en uit het raam kijken tot de reis voorbij was. De treinreizen waren ook grotendeels ’s nachts, wat wel hielp om de verveling binnen de perken te houden. En in het vliegtuig waren er altijd wel cartoons om te kijken (als er niet net eten geserveerd werd).

In Vietnam en Thailand was het gebrek aan speelplaatsen natuurlijk een grote handicap. Overdag buiten uitleven was dan met name voor Kim moeilijk, omdat we haar natuurlijk niet door de vieze straten wilden laten kruipen. In de kamer terug in het hotel was het dan ook meestal meteen feest, zoals op de bijgevoegde foto goed te zien is! Gelukkig hadden enkele hotels zwembaden, waar we dan ook menig uurtje in (of naast) hebben doorgebracht. Met twee kleine kinderen die beiden niet kunnen zwemmen (al denkt Kim dat dat niet nodig is om het water in te gaan) bleef de meegebrachte lectuur jammer genoeg wel voor het grootste gedeelte ongelezen!

entertainIn Australië hadden we natuurlijk geluk: het huis en de tuin waren bij uitstek geschikt om te ravotten. Ons blijft vooral Kims kruipronde door en om het huis bij: door de schuifdeur, over het terras, trapje af, tuindeurtje door, langs de zandbak, door de andere schuifdeur weer naar binnen en via de keuken en de woonkamer naar de schuifdeur, naar het terras, …Elke poging van ons om er op uit te gaan kon dan ook op weinig enthousiasme rekenen. Tot duidelijk werd hoe enorm groot het aantal speeltuinen in Melbourne en omgeving is. En daar kun je dan stoppen en spelen: glijbanen, schommels, hobbelpaardjes, alles is goed! Een dagtripje naar St Kilda werd zo snel een wandeling van speelplaats via strand naar de volgende speelplaats… en na thuiskomst weer de tuin in!

Hier op Bali is het – ondanks het regenseizoen – gelukkig goed genoeg weer om weer uitgebreid van het zwembad te genieten. Bij gebrek aan speelplaatsen doen we dat dan ook maar elke dag. Wel jammer dat er ook hier geen echte speelkameraadjes voor Matthijs zijn, al hadden we het hotel wel op zijn kindvriendelijkheid uitgezocht. Zo blijft het voor hem bij het spelen met ouders en met Kim, maar je merkt dat hij daar ook snel genoeg van heeft. Gelukkig hoeft hij nog maar anderhalve week te wachten voor het weerzien van de klasgenootjes!

Location:Kuta, Bali

5 gedachten over “Verveling

  1. Leuk steeds mee te mogen lezen. De kinderen hebben zo te lezen zeker zoveel plezier beleefd aan deze reis als pappa en mamma. Het aftellen is nu wel begonnen. Geniet nog even!

  2. Jammer dat wij elkaar gemist hebben op Bali. Het was zeker leuk geweest om elkaar in Jimbaran te treffen, ook voor Joëlle.
    Ik wens jullie nog fijne dagen en een hele goede terugvlucht naar koud Nederland.

    Groetjes,

    Désirée

    • Heel jammer inderdaad… Matthijs had Joëlle ook zeker graag nog even teruggezien. Hoop dat het beter is met haar arm nu. Het is overigens wel een stuk beter weer hier hier dan eind vorige week. Morgen weer de hele dag toeren, dus duim dat het dan ook nog goed is.

  3. hallo allevier!
    Nog even en dan weer de prachtige Hollandse luchten… (de saaie net achter ons..!)
    Kgeniet erg van de foto’s en wat lijkt Matthijs ineens 5…tijd voor z’n feestje!
    Nog mooie Balinese dansen meegemaakt of offerfeesten- dat laatste waarschijnlijk in ’n ander seizoen. Lieverds, nog superdagen daar en alvast ’n voorspoedige rtr-reis gewenst. Hug, Yvon

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *